No-nonsense makelaar Johan Smedema zit op 20 oktober 2016 vijftig jaar in het vak. De oprichter van Smedema Makelaars en Taxateurs in het Limburgse Gennep is nog steeds nauw betrokken bij het bedrijf.

Hypotheken

1989 - 1994

Johan Smedema: onafhankelijk en eerlijk

Smedema Makelaars & Taxateurs is een onafhankelijk bedrijf; zij zijn niet gebonden aan een bank of verzekeringsmaatschappij. Johan Smedema is blij dat hij die keuze al jaren geleden heeft gemaakt. “In 1980 waren we al gestopt met de bemiddeling bij het sluiten van verzekeringen. En rondom hypotheken hebben we altijd eerlijk advies gegeven. Beleggingshypotheken waren bij ons dan ook taboe op kantoor. Van woekerpolissen hadden we nog nooit gehoord.”
 
De klant staat bij Smedema echt centraal. “Zij moeten goed op de hoogte zijn. Toen de Vereniging Eigen Huis de spaarhypotheek op 22 januari 1988 de hemel prees – en iedereen ‘m dus wilde – zijn we begonnen met het geven van wat tegengas. Er kleven namelijk heel wat nadelen aan deze hypotheekvorm. Daar was ik in de praktijk al achter gekomen.”
 
Smedema geeft alle klanten dan ook het artikel "Kat in de zak" mee uit Elsevier. Vanaf 1990 worden ook de nadelen van een spaarhypotheek (inclusief een paar artikelen uit Elsevier) op een rijtje gezet. En vanaf 1992 krijgt men zelfs een uitgebreidere waarschuwing mee. “Natuurlijk hadden we dat kunnen laten en daarmee veel geld kunnen verdienen, maar geld, aanzien of macht zijn voor mij nooit een reden geweest om iets te doen. In die tijd gebeurde het maar al te vaak dat de klant werd gestuurd naar de hypotheekbank die de hoogste provisie opleverde. Nee, van dat soort praktijken ben ik niet gediend. Eerlijkheid is juist een goede voedingsbodem; de klanten keren namelijk terug omdat ze juist zo tevreden zijn.”
 
De "no nonsense makelaar" zoals Smedema ook wel wordt genoemd, schuwt de confrontatie niet. Hij staat keer op keer als één van de eerste op de bres om zijn vak te beschermen. “Of je doet het goed, of je hebt er niets te zoeken – is zijn motto.” Gebruikt iemand onterecht de titel makelaar, dan stuurt hij eind jaren tachtig, begin jaren negentig een brief naar die persoon. “Waarom? Heel simpel, omdat ik het imago van de makelaar wil verbeteren. Als de titel een slechte naam krijgt, omdat allerlei mensen zich maar makelaar noemen, dan hebben wij als ‘echte’ makelaars er ook onder te lijden.”

In 1991 ontvangt Smedema ter gelegenheid van het 25 jaar makelaarschap het makelaarsstafje en de erbij behorende oorkonde.